خود مشاهده مىكند كه هرگز قابل مقايسه با لذات مادى نيست . هيچ نقلم به دهان چون دهنت نيست لذيذ ، ميوه اى پيش لبم چون ذقنت نيست لذيذ يوسف عهد توئى اى گل و يعقوب منم ، جز مرا رايحهء پيرهنت نيست لذيذ ( [ قسمت دوم از ] متن ) و اعرض أسرارك عليه ، و ليعلم انه لا يخفى عليه أسرار الخلائق أجمعين و علانيتهم ، و كن كأفقر عباده بين يديه ، و أخل قلبك عن كل شاغل يحجبك عن ربك ، فإنه لا يقبل الا الأطهر الاخلص ، و انظر من اى ديوان يخرج اسمك ، فان ذقت حلاوة مناجاته و لذيذ مخاطباته و شربت بكأس رحمته و كراماته من - حسن اقباله عليك و اجابته ( و اجاباته ) : فقد صلحت لخدمته ، فادخل فلك الاذن و الامان ، و الا فقف وقوف من ( وقوف مضطر ) قد انقطع عنه الحيل و قصر عنه - الامل و قضى عليه الاجل ، فان علم الله من قلبك صدق الالتجاء اليه : نظر اليك به عين الرأفة و الرحمة و اللطف ( و العطف ) ، و وفقك لما يحب و يرضى ، فإنه كريم يحب ( اوجب ، مجيب يحب ) الكرامة لعباده المضطرين اليه المحدقين على بابه - لطلب مرضائه ، قال تعالى : أمن يجيب المضطر اذا دعاه و يكشف السوء . [ ( ترجمه ) ] اسرار خود را از صفات نفسانى و اعمال پنهانى به پيشگاه پروردگار خود عرض و اظهار كن ، و آگاه باش كه آشكار و پنهان مردم بر او مخفى نيست و چون يكى از نيازمندترين بندگان خدا در پيشگاه او باش . و قلب خود را خالى كن از هر چيزى كه تو را مشغول كرده ، و قلب تو را محجوب مىكند از پروردگارت ، زيرا او بنده اى را مىپذيرد كه خالص و پاك و صاف باشد . و ببين كه نام تو در كدام دفتر ثبت شده است ، و از كدام ديوان اسم تو خارج